Vijf nadelen van polyamory SDC.com

This post is also available in: Nederlands English (Engels)

Vijf nadelen van polyamory SDC.com

Zoals mijn 15-jarige studie van polyamoreuze gezinnen met kinderen laat zien, is polyamory niet voor iedereen weggelegd. In dit artikel ga ik in op enkele nadelen die de mensen, die aan mijn studie deelnamen, hebben aangegeven.

1. Conflicterende behoeften

Romantische relaties kunnen zeer emotioneel zijn, en die intensiteit wordt nog vermenigvuldigd met het aantal mensen dat erbij betrokken is. Proberen om te jongleren met de behoeften van meerdere partners is vooral een uitdaging wanneer die behoeften met elkaar in conflict zijn. Uitzoeken van wie de behoeften prioriteit heeft kan pijnlijk zijn voor iedereen. Hoewel sommige mensen hun relaties met meerdere partners niet als belastend of complex ervaren, zeggen velen van hen dat het moeilijk kan zijn om tijd te vinden voor al hun relaties of om gewoon eens alleen te zijn.

2. Nieuwe partners

UIt mijn onderzoek blijkt dat hoe groter de polygroepen worden, hoe vaker ze een verandering in de omgang met elkaar en de deelname ervaren. Dat is logisch want hoe groter de groep, hoe groter de kans dat iemand weggaat of dat anderen zich aansluiten. Wat gebeurt er als de groep kinderen omvat die gehecht raken aan volwassenen, en die geliefde volwassenen degenen zijn die vertrekken? 

Sommige kinderen in mijn studie van polyfamilies meldden dat ze zich behoorlijk overstuur voelden toen hun ouders het uitmaakten met partners waar ze van waren gaan houden. De kinderen misten hun voormalige volwassen metgezellen en vergeleken af en toe de volgende partners van de ouders met anderen die ze eerder kenden en liefhadden. Daarbij weigerden ze om zich te hechten aan de nieuwe partners vanwege de oude pijn die ze ondervonden toen ze een band hadden met een volwassene die vertrok. 

Terwijl sommige kinderen een pijnlijk verlies en teleurstelling ervaren wanneer de partners van hun ouders weggaan, is het voor anderen nogal een anticlimax. Net als gescheiden ouders en anderen die een gemengd gezin vormen, gebruiken poly-ouders een aantal strategieën om de impact van hun afspraakjes op hun kinderen te verminderen.

3. Dwang

Iets anders waardoor een polyamoreuze relatie stukloopt is instemming die onder dwang tot stand komt. Als de monogame persoon onder dwang heeft ingestemd met polyamorie is een ramp hoogstwaarschijnlijk niet te vermijden. Die dwang kan verschillende vormen aannemen – financieel, emotioneel, fysiek, expliciet, impliciet of zelfs onbewust. Afspraken die onder dwang worden gemaakt zijn niet echt consensueel, omdat ze gepaard gaan met een soort bedreiging om het gewenste resultaat af te dwingen: als “nee” geen aanvaardbaar antwoord is, dan is “ja” geen echte keuze.

Een gemeenschappelijke dwangonderhandeling kan ongeveer zo gaan: Chris geeft de voorkeur aan monogamie maar stemt in met Kacey’s verzoek tot buitenechtelijke seksualiteit omdat Kacey impliciet of expliciet dreigt te vertrekken als Chris monogamie eist. Door deze onderhandeling onder de dwang van dreigende verwaarlozing, zal de overeenkomst tussen hen hoogstwaarschijnlijk broos en versplinterd zijn wanneer het puntje bij paaltje komt. Polyamoreuze relaties kunnen complex zijn en hebben een griezelig vermogen om al aanwezige pijnpunten in de relatie te benadrukken. Als, en wanneer, de onvermijdelijke complexiteit van emoties en tijdmanagement zo’n netwerk van relaties begint te verstoren, zal Chris instorten en laten weten dat die relatievorm nu en nooit eigenlijk echt aanvaardbaar was.  Mono-/polyrelaties die onder dwang worden onderhandeld, zijn over het algemeen niet veerkrachtig, duurzaam of gelukkig.

4. Juridische problemen

Deze paragraaf richt zich vooral op de situatie in de Verenigde Staten:

Seksuele minderheden hebben het van oudsher slecht gedaan voor de rechtbank wanneer familieleden (vaak een ex-echtgenoot of ouder/grootouder) of een institutionele vertegenwoordiger van de kinderbescherming de voogdij over hun kinderen aanvechten. Jarenlange juridische precedenten in de Verenigde Staten hebben met veel moeite een precedent geschapen waarin lesbiennes en homoseksuele mannen worden erkend als legitieme ouders die soms wettelijke rechten krijgen, vergelijkbaar zijn met die van heteroseksuele ouders. Een dergelijk precedent bestaat niet voor polyamoureuze families, voor zover ik weet.

Wanneer polys en andere seksuele minderheden verwikkeld zijn in familiegeschillen, is het van groot belang welke rechter de zaak krijgt, in welke rechtbank, en hoe de rechter over de advocaten denkt. De rechter heeft nogal wat speelruimte in de familierechtbank en de rechter bepaalt wat in het belang van het kind is.  Als de rechter oprecht van mening is dat polyamorie zondig en schadelijk is voor de morele gezondheid van kinderen, dan zal geen enkele discussie over de liefdevolle omgeving en alle gebundelde middelen om het kind te verzorgen, die mening beïnvloeden.

Andere juridische kwesties waar polys mee te maken kunnen hebben zijn huisvestingswetten die meer dan twee niet-verwante mensen verbieden om samen te leven, moraliteitsclausules in arbeidscontracten die werkgevers toestaan om werknemers te ontslaan voor “immoraliteit” en selectieve handhaving van overspelwetten tegen mensen die betrokken zijn bij poly-relaties.

5. Te veel toezicht

Toen ik begon met het interviewen van kinderen die opgroeiden in polyamoreuze gezinnen, verwachtte ik dat kinderen de pijn die ze voelden toen de partners van hun ouders vertrokken, als belangrijkste nadeel zouden aangeven. Ik was dan ook verbaasd dat dit veel lager op het lijstje scoorde. Het gemis kwam ver achter de drukte in het huishouden en het feit dat broertjes en zusjes en eventuele kinderen van de andere mensen in het gezin hun privéspullen meenemen of doorzoeken. Het grootste nadeel dat kinderen uit poliyfamilies hebben ondervonden was dat het onmogelijk was om ergens mee weg te komen als ze iets gedaan hadden omdat er te veel volwassenen waren die aandacht aan de kinderen besteedden. Nog “erger” (in de ogen van de kinderen), de volwassenen communiceerden allemaal met elkaar, dus moesten de kinderen elke leugen die ze vertelden voor iedere volwassenen hetzelfde blijven omdat ze anders betrapt werden op inconsistenties in hun leugen.

https://www.sdc.com/nl/groep/polyamorie/vijf-nadelen-van-polyamory/

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet weergegeven. Verplichte velden worden middels * weergegeven